نيست . مسألهء 21 ) اگر در سالى كه مستطيع شده و بايد به حجّ برود اجرت ماشين يا هواپيما زياد يا زيادتر از اندازهء معمول باشد و يا قيمت اجناس در آن سال زياد يا زيادتر از حدِّ متعارف باشد ، بايد به حجّ برود و تأخير از سال استطاعت جايز نيست ؛ مگر آن كه قيمت‌ها به قدرى زياد باشد كه موجب حَرَج و مشقّت در زندگى شود . مسألهء 22 ) اگر كسى شك كند كه اموالش به اندازهء استطاعت هست يا نه ؛ بنابر احتياط واجب بايد تحقيق كند . و در اين باره ، ميان اين كه مقدار مال خود را نداند يا مقدار مخارج حجّ را ، فرقى نيست . مسألهء 23 ) زنى كه مهريّه‌اش براى مخارج حجّ كافى است و آن را از شوهرش طلبكار است ، در صورتى مىتواند مهر را از شوهرش مطالبه كند كه شوهر توانايى پرداخت آن را داشته باشد و در غير اين صورت زن حقّ مطالبه ندارد و مستطيع نيست . ولى اگر شوهر تمكّن دارد و مطالبهء آن نيز براى زن مفسده‌اى ندارد ، با فرض اين كه شوهر ، نفقه و مخارج زندگى زن را مىدهد ، لازم است زن ، مهريّه را مطالبه كرده و به حجّ برود و چنانچه مطالبه براى او مفسده داشته باشد - مثل اين كه بيم آن باشد كه مطالبهء مَهر به نزاع و طلاق منجر شود كه براى زن مفسده دارد - مستطيع نيست . مسألهء 24 ) كسى كه در محلّ خودش مستطيع نمىباشد ، واجب